از هر فرد با ايمانى است ، يعنى شما در نظر آنها خصوصيتى نداريد ، بلكه هر كس كه مؤمن باشد و پيرو آئين توحيد ، اينها با او سر دشمنى دارند ، و ملاحظه هيچ چيز را نمىكنند ، پس اينها در واقع دشمن ايمان و حقند . اين نظير همان چيزى است كه قرآن در باره بعضى اقوام پيشين مىگويد : « وَما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّه الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ : « آنها تنها به خاطر اين مؤمنان را تحت شكنجه قرار مىدادند كه به خداوند عزيز و حميد ايمان داشتند » . ( سوره بروج آيه 8 ) در اينجا به دو نكته بايد توجه كرد 1 - در اينكه منظور از گروهى كه با جمله « * ( إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) * » استثنا شده‌اند ، كدام گروه بوده‌اند ، در ميان مفسران گفتگو است ، ولى با توجه به آيات گذشته ظاهر اين است كه منظور همان قبايلى است كه به عهد و پيمانشان وفادار ماندند ، يعنى طوايفى مانند « بنو ضمره » و « بنو خزيمه » و مانند آنها . و در حقيقت اين جمله به منزله تاكيد نسبت به آيات گذشته است ، كه مسلمانان بايد به هوش باشند كه حساب اين گروه‌ها را از پيمانشكنان جدا كنند . اما اينكه مىگويد : « با آنها كه نزد مسجد الحرام پيمان بستيد » ، ممكن است به خاطر اين باشد كه به هنگام صلح « حديبيه » كه مسلمانان با مشركان قريش در سرزمين « حديبيه » در پانزده ميلى مكه در سال ششم هجرت پيمان بستند ، گروه‌هاى ديگرى از مشركان عرب مانند طوايفى كه در بالا اشاره شد ، به اين پيمان ملحق شدند ، و با مسلمانان پيمان ترك مخاصمه بستند ، ولى مشركان قريش پيمان خود را شكستند و سپس در سال هشتم در جريان فتح مكه اسلام